Acervo Dom Bosco

IL GALANTUOMO. ALMANAQUE PARA 1857

IT PT
São João Bosco - Obras publicadas.

IL GALANTUOMO. ALMANAQUE PARA 1857

Com o acréscimo de diversas curiosidades úteis.

ANO IV.

 

TURIM, 1857

TIPOGRAFIA DIRIGIDA POR P. DE-AGOSTINI

Via della Zecca, N. 23. Casa Birago. {121 [477]}

 

 

[é anteposto às obras reimpressas apenas parcialmente; é anteposto aos escritos atribuídos ou atribuíveis a Dom Bosco]

 

 

 

ÍNDICE

Meist tomà'l pastissè  2

Índice 5

 


Meist tomà’l pastissè — Mestre Tomás, o confeiteiro

O texto original em piemontês é apresentado com a tradução portuguesa em paralelo.

 

CANSSON

CANÇÃO

 

A Turin j'è un pastisse,

Em Turim há um confeiteiro,

Che fasend'l so mestè,

Que, exercendo seu ofício,

As vagnava d’j quattrin

Ganhava algum dinheiro

Da catesse pan e vin.

Para comprar pão e vinho.

A la fin dij so ses meis

Ao fim de seus seis meses,

A trovava pa gran peis

Não encontrava grande dificuldade

Tirè fora quaich lireta

Em tirar algumas lirinhas

Per'l fit d'soa botegheta.

Para o aluguel de sua pequena loja.

Ma, per fessla ancora mej,

Mas, para melhorar ainda mais sua situação,

J'è sautaje ant ij cavej

Meteu-se na cabeça

D'ambrassè la profession

Abraçar a profissão

D'coui ch'a vendo j pantalon.

Dos que vendem tecidos.

As cherdya d'fesse sgnor

Pensava enriquecer

Negossiand al dì d'lavor

Mantendo a loja aberta em dia útil

E a la festa ancora d'pì,

E ainda mais nos dias festivos,

Com'a fan ant cousti dì.

Como se costuma fazer hoje.

Ma' l povr om trop ignorant

Mas o pobre, demasiado ignorante

Dai ebreo e dai mercant

Diante dos hebreus e dos comerciantes,

S'è catasse d'bruli rost,

Arranjou péssima concorrência,

Nen però con so poit cost.

E não a pequeno custo.

Per podeje mostrè i dent

Para poder mostrar os dentes

Ai so neuvi concorrent,

A seus novos concorrentes,

E per drit e per travers

De um modo ou de outro,

J'e toucaje vende al pers. {122 [478]}

Foi obrigado a vender com prejuízo.

Cosa falo chiel anlora

Que faz ele então

Per nen vedse a la malora?

Para não se ver na ruína?

S'è butà a fè l'artajor

Pôs-se a trabalhar como revendedor,

E' l domesti e deo' l brindor.

Como criado e até como carregador de vinho.

Ma bin prest nost non Tomà

Mas muito depressa o nosso bom Tomás

S'è veduse despiantà,

Viu-se arruinado,

Con na testa da tupin,

Com cara de tolo,

Sensa credit e quatrin.

Sem crédito e sem dinheiro.

Per boneur l'avia n'amis,

Por sorte, tinha um amigo,

Ch'a l'a daje un bon avis,

Que lhe deu um bom conselho,

Mac disendje: o pastissè,

Dizendo-lhe apenas: ó confeiteiro,

Torna, torna al to mestè.

Volta, volta ao teu ofício.

Ma' l consei l'a pa piasù

Mas o conselho não agradou

Al nost pover folfotù,

Ao nosso pobre insensato,

Che, dasend na socrolà

Que, sacudindo

Dle soe spale, as l'è svignà.

Os ombros, escapuliu.

L'a duvert peui un bocion

Depois abriu uma taberna

Frequentà da ogni plandron,

Frequentada por todos os vadios,

Dov'as parla d'ogni afè,

Onde se fala de qualquer assunto,

Dov'as trata a tut andè.

Onde se discute sem parar,

Da d'gent grama e da d'birbant,

Com a ralé e os patifes

Ch'a son fasse protestant

Que se fizeram protestantes

Per letura d'quaich gazeta,

Pela leitura de algum jornal,

Per speranssa d'quaich mojeta:

Na esperança de algum trocado.

A comensa meist Tomà

Mestre Tomás começa

A sentì dle folairà

A ouvir grandes tolices

Da coui certi avocaton

Daqueles certos advogadões

Ch'as na treuva a ogni canton. {123 [479]}

Que se encontram em cada esquina.

Anche chiel dà soe sentensse

Também ele dá seus juízos

Con d'rason ie pi melense

Com as razões mais insípidas

E con d'miseri sofism

E com miseráveis sofismas

A combat'l catechism.

Combate o catecismo.

Pia part ant certe cose

Toma parte em certas coisas

Nen trop giuste e religiose,

Nada justas nem religiosas,

La soa testa l'è scaudà,

Sua cabeça está exaltada,

Soa conssienssa l'è anciocà.

Sua consciência, embriagada.

Quindi as fica fin a j'euj

Assim se mete até os olhos

Drint a certi grossi ambreuj

Em certos grandes embaraços

D'scomuniche tremende,

De excomunhões tremendas,

Che per autr'a veul pà intende.

Que, aliás, não quer compreender.

Ma sarà gnente scusa

Mas de modo algum será desculpado

Per la soa temerità,

Por sua temeridade,

Mentre a veul esse cristian

Enquanto quer ser cristão

A la moda dij pagan.

À moda dos pagãos.

N'autr amis anche codin

Outro amigo, também conservador,

L'a vedulo una matin

Viu-o certa manhã

Ch'l'avia d'euj parej d'un gat,

Com os olhos como os de um gato,

E corìa come un mat.

Correndo como um louco.

Con bel deuit a l'a fermalo,

Com bons modos, deteve-o,

E peui anche interrogato

E depois o interrogou

Per aveje quaich indissi,

Para obter algum indício

E presteje bon ufissi.

E prestar-lhe um bom serviço.

Meist Tomà s'è sgavasase

Mestre Tomás irrompeu

Con le solite grimasse,

Com as caretas de sempre,

Calunniand i Vesco e i fra

Caluniando os bispos e os frades

E negand ogni vrità. {124 [480]}

E negando toda verdade.

O che scena! sentì un gnoc

Oh, que cena! Ouvir um simplório

Ch'sensa studi a trincia a toc

Que, sem estudos, despedaça

I gran dogmi d'nostra Fede,

Os grandes dogmas da nossa Fé,

Dij quai l'è la Cesa erede.

Dos quais a Igreja é herdeira.

'L so amis lo lassa dì

Seu amigo deixa-o falar

Fin ch'Tomà l'avu finì;

Até Tomás terminar;

Peui ai parla francament

Depois lhe fala francamente,

Com'as dis, fora dij dent:

Como se diz, sem rodeios:

Sastu nen ch'la Fede sola

Não sabes que somente a Fé

A l'è coula che an consola.

É aquela que nos consola,

E che, an mes a tanti guaj,

E que, em meio a tantos males,

L'è la guida dj mortai?

É o guia dos mortais?

Sastu nen ch'nostr'opinion

Não sabes que nossa opinião

A peul fene indigestion.

Pode causar-nos indigestão,

Se i volejso da orgoglios

Se quiséssemos, orgulhosos,

Fè valeje nostra vos?

Fazer prevalecer nossa voz?

Gesù Crist, prima vrità,

Jesus Cristo, primeira verdade,

L'à abbastansa già parlà;

Já falou o bastante;

Disnenv secoi son la scola

Dezenove séculos são a escola

Dl'infalibil soa parola.

De sua palavra infalível.

A la Cesa l'à promess

À Igreja prometeu

'L so agiut, so spirit stess,

Seu auxílio, seu próprio Espírito,

E l'à dit ch'giammai l'infern

E disse que jamais o inferno

Tamprà giù so sant guern.

Derrubará seu santo governo.

Sovra Pietro l'è fondà

Sobre Pedro está fundada

Cousta Cesa fortuna,

Esta Igreja afortunada,

E San Pietro viv ancor

E São Pedro ainda vive

Ant'i Papa sucessor. {125 [481]}

No Papa, seu sucessor.

Mach guardand cousta cadena,

Basta contemplar esta cadeia

Ai veul pà tropa gran pena

Para que não seja muito difícil

Per conosse' l tribunal

Reconhecer o tribunal

Ch'a decid'l bin e' l mal.

Que decide o bem e o mal.

J’opinion a veno e van.

As opiniões vêm e vão,

Come l'onde dl'Oceàn;

Como as ondas do Oceano;

Ma la Cesa cambia mai,

Mas a Igreja nunca muda,

A l'à i dogmi sempre uguai.

Tem os dogmas sempre iguais.

A son piene dle soe glorie

Estão repletas de suas glórias

Le profane e sacre istorie;

As histórias profanas e sagradas;

Tutti ancontra a coula pera

Todos contra aquela rocha

I nemis s'son rot la cera.

Os inimigos quebraram a cabeça.

Al present e anche ant l'avni

No presente e também no futuro

I vedrouma sempre d'pi

Veremos cada vez mais

Ch'a l'è invan voleje urtè

Que é inútil querer investir

Contra' l trono d'San Pè.

Contra o trono de São Pedro.

Ah! pitost statne content

Ah! Antes, contenta-te

De coui santi insegnament

Com aqueles santos ensinamentos,

Ch'as ricevo bei e fait,

Que se recebem prontos e acabados,

Come' l pcit a ciucia' l lait.

Como a criança mama o leite.

T'as rason, Tomà l'à dje,

Tens razão, disse-lhe Tomás,

Se le cose son parije,

Se as coisas são assim,

Venta bin ch'i buta sust,

É preciso mesmo que eu crie juízo

E ch'i pensa un po' pì giust.

E pense um pouco melhor.

Ma per quant al temporal,

Mas, quanto às coisas temporais,

J'era trop inans'l mal.

O mal já avançara demais,

E Tomà, dop quaich vicenda,

E Tomás, depois de algumas vicissitudes,

‘L pajreul bsogna ch'a venda. {126 [482]}

É obrigado a vender o caldeirão.

S'è giuntasse una frevela

Juntaram-se-lhe uma febrezinha

E una piaga maligneta;

E uma chaga maligna;

L'ospidal l'à piane cura;

O hospital tomou-o sob seus cuidados;

Ecco l'ultima aventura.

Eis a última aventura.

A sarja men desgrassià,

Seria menos desgraçado,

Quant a l'anima, Tomà,

Quanto à alma, Tomás,

S'a rangeisa bin ardì

Se acertasse corajosamente

J’so cont prima d'meurì.

Suas contas antes de morrer.

Noi almen ans le soe spale

Nós, ao menos à custa dele,

Amparouma a scansè d'fale,

Aprendamos a evitar erros,

Che aj va d'pena a riparè,

Que dão trabalho para reparar

E che an peulo rovinè.

E podem nos arruinar.

E fratant ognun che attenda

E, entretanto, cada qual cuide

A soa propria facenda

De seus próprios afazeres

Da cristian e con giudissi

Como cristão e com prudência,

Sensa error e sensa vissi.

Sem erros e sem vícios.

Così tut sarìa pasià

Assim tudo estaria em paz

Drint ai borgh e a le sità,

Nas vilas e nas cidades,

Se a lasseiso i pastissè

Se os confeiteiros deixassem

D'fichè'l nas an d'autri afè.

De meter o nariz nos assuntos alheios.

 

FINE. {127 [483]}

FIM.

 

 

 

Índice

 

Casa Real de Saboia

página 3

Distribuição das Quarenta Horas

 7

Festas móveis etc.

 13

Calendário

 15

Feiras do Estado

 27

Mercados

42

Tarifa das moedas

 46

Valor das moedas estrangeiras

 47

Consequências dos bons princípios

 48

A imagem de Nossa Senhora Imaculada e do Imperador Luís Napoleão

 49

A medalha milagrosa e a Imperatriz Eugênia

 53

O sacerdote católico e o exército do Oriente

 56

As Irmãs da Caridade de São Vicente de Paulo na Guerra do Oriente

 62

Sentimentos dos soldados do exército do Oriente

 68

O exército sardo na expedição do Oriente

 79

Sobre algumas superstições populares

 82

Meist Tomà'l pastissè

 122 {128 [484]}

{129 [485]}

{130 [486]}

 

 




Copyright © 2009 Salesiani Don Bosco - INE