SANCTI HIERONYMI DE VIRIS ILLVSTRIBVS LIBER SINGVLARIS VITAE S. PAVLI PRIMI EREMITAE, HULARIONIS EREMITAE, MALCHI MONACI, ET EPISTOLAE SELECTAE
CVM ADNOTATIONIBVS IOANNIS TAMIETTII
Sac. politior. litterar. doctoris
AVGVSTAE TAVRINORVM
OFFICINA ASCETERII SALESIANI
MDCCCLXXV. {1 [157]}
PROPRIETÀ LETTERARIA {2 [158]}
[è premesso alle opere ristampate solo parzialmente]
INDEX
Joannes Bosco Sacerdos candido lectori S. D.
Joannes Bosco Sacerdos candido lectori S. D.
Libros circumspicienti, qui in scholis ordinis secundi teruntur, mirum profecto videbitur adolescentulos, christianum nomen professos, historias, orationes et poémata tantummodo evolvere veteribus passim superstitionibus imbuta. Non sum equidem nescius neminem ferme esse cum Tullio in eloquentia comparandum; utque poétas omittam, satis constat Caesarem, Livium et Sallustium eo styli nitore probari, qui vel saniores a scribendo deterreat. Sed cum volo latinae linguae studiosos ad optima exempiria confugere, quo totius bene dicendi artem arribiant, tum idem ipse contendo eis omnino non esse catholicae doctrinae auctores invidendos, qui primis post Christum natum seculis {3 [159]} fioruerunt. Quum enim multa peccent romani superioris memoriae scriptores in iis quae ad mores, ad germanam humanitatem, atque praesertim ad ipsam Dei creatoris et providentis notionem pertinent, omnino decet tenellos alumnos illis studiorum monitoribus uti, qui sibi credentem minime fallant, quique perversis veterum praeceptionibus sapientissima documenta opponant, mox laetissimos fructus latura.
Caeterum nemo tam hospes est in litteris latinis qui nesciat, complures christianae sapientiae scriptores, tametsi altius spectabant, quam ut extima styli parte famam consequerentur, se tamen ad veterum imitationem cum laude composuisse. Quare et Sulpicium Severum memorant, qui de brevitate cum Sallustio contendit, et Minucium Felicem haud sane inelegantem dictionem dialogis suis conciliantem, atque Lactantium, qui Tulliani styli virtutes est consecutus, plano ut merito Cristianus Cicero sit appellatus.
Quae cum ita sint, propositis iam pridem praestantissimis italicorum scriptorum voluminibus ad legendum, optimum factu existimavi, si italos adolescentulos in patriae {4 [160]} spem succrescentes ad eos latinos quoque scriptores deducerem, qui christianam doctrinam professi, de litteris et de religione optime meriti sunt.
Utque a praestantiori orsus capiam, en tibi, candide lector, sanati Hieronymi scripta selecta, cum adnotationibus Ioannis Tamiettii, salesianae familiae alumni, doctoris politiorum litterarum diligentissimi. Postquam vero librum singularem relegeris de Viris illustribus Ecclesiae breviter et dilucide digestum, non sine voluptate Paulum Hilarionem et Malcum spectabis, solivagam Antonii et Macarii sapientiam in recesso Thebaidos sectantes. Quas quidem narrationes ob oculos sibi olim proposuerunt majores nostri, unde et sanctissimae vitae rationem, et materiam sumerent ad gentis linguam tum pptmum vagientem excolendam. Volumen claudunt epistolae nonullae, quas intuens nihil certe jucundius, nihil purius, nihil eruditius desideres.
Ne e plura. Vale.
Dabam Augustae Taurinorum ipsis cal. januarii an. MDCCCLXXV. {5 [161]} {6 [162]}
Index
|
IOANNES BOSCO SACERDOS CANDIDO LECTORI S. D. |
Pag.3 |
|
Hieronymus Dextro . |
9 |
|
Vita s. Pauli eremitae . |
109 |
|
|
|
|
|
|
|
VITA SANCTI HILARIONIS. |
|
|
|
|
|
CAPVT I. Hilarionis ortus. - Alexandriam mittitur studiorum causa. - Fugit ad s. Antonium. – |
|
|
In solitudinem sese recepit, anno aetatis suae quinto et decimo . |
129 |
|
--- II Eius vita in desertis locis. - Daemonum insidiae et vexationes. |
131 |
|
--- III. Brevis totius Hilarionis vitae descriptio |
133 |
|
--- IV. Hilarionis miracula |
135 |
|
--- V. Aristaénetis et Helpidii duos liberos restituit sauitati |
136 |
|
--- VI. Visum mulieri cuidam reddit. - Liberat quosdam correptos a. malo spiritu. - Revocat |
|
|
paralytico membrorum vigorem |
138 |
|
--- VII. Italicus, asperis equis et stabulo aqua ab Hilarione accepta, in ludis Circensibus |
|
|
victoriam obtinuit |
142 |
|
--- VIII. Puellam servat, quae vi magicae artis in magno virtutis discrimine versabatur |
144 |
|
--- IX. Expellit malos spiritus, qui vexabant candidatum imperatoris |
145 {7 [163]} |
|
|
|
|
CAPVT X. Malos daemones fugat e camelo mirae magnitudìnis. - Quanta opinionia apud |
|
|
S. Antonium esset... |
pag. |
|
--- XI. Convertit villnlam ad Christianam religionem. - Quorundam monachorum avaritia |
|
|
--- XII. Ililarìon queritur, quod solus non sit. - Mente raptus videt mortem s. Antonii.- |
|
|
Praedicit vexationes, quibus Christiani mox in Palaestina afficiendi essent. - Invisit loca, |
|
|
ubi s. Antonius commoratus est. |
|
|
--- XIII. Habitationis s. Antonii descriptio |
156 |
|
--- XIV. Hilarionis precibus pluit, quum iam tribus annis coelum esset clausum. - Fugiens |
|
|
famam et insidias pervenit ad deserta Oasis loca |
|
|
--- XV. Hilarion Paretonium, atque inde in Siciliam se contulit, ut latere tandem posset; |
|
|
sed eum mali spiritus eiusque miracula ubique detegunt |
159 |
|
--- XVI. Hesychius eum quaerit, et post multos labores invenit. Sed Hilarion in Dalmatiam |
|
|
fugit, ubi magnum serpentem igni dedit, et fluctus maris horribile fremitu, et damno |
|
|
exundantes signo crucis repressit |
161 |
|
--- XVII: Hilarion ad insulam Cyprum transfre tat; multaque ibi operatus est |
1 |
|
--- XVIII. Hilarionis obitus |
|
|
De vita Malchi captivi monachi |
|
|
|
|
|
EPISTOLAE HIERONYMI SELECTAE. |
|
|
|
|
|
AD NEPOTIANVM. De vita clericorum et sacerdotum |
|
|
AD HELIODORVM. De laude vitae solitariae |
|
|
AD RVSNCHVM MONACHVM |
|
|
EPISTOLA AD PAVLINVM. De institutione monachi |
|
|
AD THEODORAM. Epìtaphium Lucinii Boetici |
|
|
EPISTOLA AD INNOCENTIVM. De muliere septies icta |
{330 [164]} {331 [165]} {332 [166]} |
Copyright © 2009 Salesiani Don Bosco - INE